Maria Amalia Krystyna Saksońska (ur. 24 listopada 1724 w Dreźnie, zm. 27 września 1760 w Madrycie) – królewna polska, księżniczka saska, królowa neapolitańska, sycylijska i hiszpańska.
Życiorys Urodziła się jako najstarsza córka Augusta III Sasa, elektora saskiego i króla Polski, i Marii Józefy Habsburżanki, córki cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Czech i Węgier Józefa I Habsburga.
19 czerwca 1738 w Dreźnie, w wieku 14 lat, poślubiła Karola VII, króla Neapolu (przyszłego króla Hiszpanii). Mimo że małżeństwo to zostało zaaranżowane, para była razem szczęśliwa i miało kilkanaścioro dzieci. Maria Amalia była humanistką. Zapoczątkowała produkcję porcelany w Neapolu i miała duży wpływ na kształt budowy pałacu królewskiego w Casercie oraz wykopaliska w Herkulanum. Paliła tytoń.
W 1759 zmarł bezdzietnie Ferdynand VI, król Hiszpanii, starszy brat męża Marii Amalii, i jej mąż został kolejnym królem Hiszpanii. Jeszcze tego samego roku, para opuściła Neapol i udała się do Madrytu, pozostawiając w Casercie kilkoro swoich dzieci. Ich najstarszy syn – Filip, książę Kalabrii, został odsunięty od dziedziczenia tronu z powodu choroby umysłowej, ale jego młodszy brat Ferdynand został kolejnym królem Neapolu.