Studiując w Paryżu, Szyk nadal utrzymywał ścisły kontakt ze środowiskiem łódzkim, nie tylko swoją rodziną. W latach 1912–1914 wysyłał do rodzinnego miasta rysunki i karykatury na współczesne tematy polityczne, które były publikowane w łódzkim czasopiśmie satyrycznym „Śmiech”. Oznacza to, że artysta zadebiutował w prasie w wieku zaledwie 16 lat.
Po czterech latach spędzonych we Francji w 1913 Szyk powrócił na ziemie polskie i kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Teodora Axentowicza. Oprócz studiów czynnie angażował się w życie kulturalne Krakowa; nie zapominał też o rodzinnej Łodzi, projektując kostiumy i dekoracje dla łódzkiego kabaretu Bi-Ba-Bo. Czas ten wzmógł również polityczne i narodowe zaangażowanie artysty – Szyk czuł się polskim patriotą, wyrażał też jednak dumę z tego, że jest Żydem i w swoich pracach często przeciwstawiał się antysemityzmowi. Na początku 1914 Szyk z grupą innych artystów i pisarzy pochodzenia żydowskiego udał się w zorganizowaną przez żydowskie stowarzyszenie kulturalne „Hazomir” (hebr.: „słowik”) podróż do Palestyny, gdzie miał okazję zapoznać się z wysiłkami żydowskich osadników, pracujących na rzecz budowy przyszłego państwa żydowskiego.