Koła inteligenckie zauważyły wymieranie języka w XIX wieku. Jeden z językoznawców, Lucjan Bonaparte, odwiedził wyspę i zainteresował się jej językiem i literaturą. Victor Hugo przebywający na Jersey w trakcie swojego wygnania, miał kilku pisarzy języka jèrriais za przyjaciół.
thumb|200px|Dwujęzyczny banner: angielskie „Make poverty history” sąsiaduje z napisem w Jèrriais: „Nânnîn à la pouôrreté” – biedzie (mówimy) niethumb|200px|Dwujęzyczna informacja na parkinguthumb|200px|Tablica z nazwą placu: w Jèrriais i po francusku
Wpływ sir Roberta Pipon Maretta pomógł wytworzyć ruch ku standaryzacji zapisu, w oparciu o ortografię francuską. Trend ten, przelał się później na Normandię, wpływając na posługujących się normandzkim Francuzów, doprowadził do odnowy twórczości literackiej w tym języku. Ostatecznie zaadaptowano nieco odmienne (choć wzajemnie zrozumiałe) formy zapisu w Jersey, Guernsey i Normandii.