John Tilbury jest też znany z ostrej (i kontrowersyjnej) krytyki USA za wyzyskującą innych, agresywną, indywidualistyczną kulturę, która nastawiona jest na zdominowanie innych kultur, siłowe narzucanie się, pod groźbą unicestwienia. Uważając się osobiście współodpowiedzialnym za brak oporu dla amerykańskiej propagandy zadeklarował, że nie będzie występował w USA – miał to być gest braku akceptacji dla amerykańskiego ekspansjonizmu. Swą krytykę opublikował na łamach magazynu Wire, wszczynając w ten sposób publiczną dyskusję na temat relacji twórców kultury do polityki, za co był zarówno chwalony przez oponentów amerykańskiej "walki z globalnym terroryzmem", jak i personalnie atakowany przez osoby dostrzegające brak konkretów w jego argumentacji. Tilbury uważa wręcz, że człowiek pracujący dla agencji, które są odpowiedzialne za opresyjne działania rządu USA, może "łagodzić" swoje sumienie słuchając jego muzyki. Podobnie jak oficerowie SS, którzy mieli wyszukane gusta artystyczne – nie przeszkadzało im to uczestniczyć w aparacie zagłady.