Tajna Armia Polska (TAP) – polska organizacja konspiracyjna działająca w latach 1939–1940.
Geneza TAP utworzona została 9 listopada 1939 przez połączenie dwóch grup konspiracyjnych: Jana Dangla i Jana Włodarkiewicza. Organizacja kierowana przez Jana Dangla działała w Warszawie i liczyła ok. 300 członków, wywodzących się głównie ze środowiska studentów Szkoły Głównej Handlowej. Organizacja założona przez Jana Włodarkiewicza, przy współpracy m.in. z Witoldem Pileckim, grupowała głównie wojskowych (w tym wielu oficerów zawodowych) oraz działaczy społecznych związanych z chrześcijaństwem. W połowie listopada założyciele nowej organizacji, dla której przyjęto nazwę Tajna Armia Polska, złożyli przysięgę na ręce ks. Jana Ziei według uzgodnionego wcześniej wspólnego tekstu oraz wybrali pierwsze władze:
komendant: mjr Jan Włodarkiewicz (ps. "Darwicz") inspektor organizacyjny: ppor. Witold Pilecki (ps. "Witold") zastępca inspektora organizacyjnego: Jan Dangel (ps. "Smoleński")
Struktura organizacyjna Szybki rozwój organizacyjny sprawił, że w lutym 1940 struktura TAP przedstawiała się następująco:
Komenda Komendant mjr Jan Włodarkiewicz (ps. "Darwicz")
Adiutanci ppor. rez. Zygmunt Konrad Nowakowski (do maja 1940) pchor. Remigiusz Niewiarowski ppor.