Dla każdego poziomu rzeczywistości Speuzyp ma przyjmować innego rodzaju zasadę. W ten sposób Speuzyp ma odrzucać tradycyjną w filozofii starożytnej zasadę jedności (np. dobro u Platona) - Arystoteles krytykuje taką wizję rzeczywistości, porównując ją do "źle napisanej tragedii" (ze względu na zawartą w niej niespójność programową).
Etyka W związku z odrzuceniem platońskiego dobra jako zasady rzeczywistości, obecności pism etycznych na liście pism Speuzypa u Diogenesa Laertiosa i przekazem Klemensa Aleksandryjskiego etykę Speuzypa interpretuje się jako krok w kierunku "skierowanej na szczęście" etyki hellenistycznej - mimo zachowania wielu elementów platońskich. Zachowane fragmenty mówią, że Speuzyp uważa cnotę za najwyższe dobro dostępne człowiekowi (przy czym uznaje także dobra niższe takie jak zdrowie) i polemizuje z koncepcją Eudoksosa, który za takie dobro uznaje przyjemność. Speuzyp jako pierwszy formułuje też hellenistyczną koncepcję szczęścia jako zgodności z naturą.
Zbiory fragmentów Z wymienionych przez Diogenesa Laertiosa 30 dzieł Speuzypa zachowały się tylko nieliczne fragmenty. Fragmenty te oraz wszystkie wzmianki o Speuzypie u innych autorów gromadzą zbiory: