Ekstensjonalność – własność języka, rachunku logicznego, teorii lub kontekstu językowego polegająca na tym, że wartość logiczna wyrażenia złożonego zależy wyłącznie od ekstensji jego składników, a nie od ich intensji, sposobu przedstawienia ani znaczenia w sensie intensjonalnym. W kontekście ekstensjonalnym można zastępować wyrażenia współekstensjonalne (mające tę samą ekstensję) bez zmiany wartości logicznej całego zdania. Własność tę określa się jako regułę podstawialności salva veritate (z zachowaniem prawdy), wywodzącą się z leibnizjańskiej zasady tożsamości.
Ekstensjonalność przeciwstawia się intensjonalności. W kontekstach intensjonalnych podstawienie dwóch wyrażeń mających tę samą ekstensję może zmienić wartość logiczną zdania. Dotyczy to m.in. zdań o wiedzy, przekonaniach, konieczności, możliwości lub pragnieniach.
Charakterystyka W ujęciu ekstensjonalnym o wartości semantycznej wyrażenia decyduje jego ekstensja, czyli zakres stosowalności albo obiekt, zbiór, relacja lub wartość logiczna, do których dane wyrażenie się odnosi.