Przykładem może być para wyrażeń „8” oraz „liczba planet Układu Słonecznego”. W danym stanie wiedzy oba wyrażenia wskazują tę samą liczbę, ale nie są równoważne intensjonalnie. Zdanie: „Jest konieczne, że 8 jest większe niż 7” jest prawdziwe, ale po podstawieniu wyrażenia współekstensjonalnego zdanie: „Jest konieczne, że liczba planet Układu Słonecznego jest większa niż 7” staje się wątpliwe, gdyż liczba planet zależy od faktów astronomicznych i przyjętych klasyfikacji.

Problem ten szczegółowo analizował Willard Van Orman Quine, który krytykował pojęcia intensjonalne (np. logikę modalną i pojęcie synonimii) oraz bronił ekstensjonalizmu jako jedynie ścisłego fundamentu logiki i nauki. Konteksty, w których załamuje się reguła podstawialności salva veritate, Quine określił mianem kontekstów nieprzezroczystych referencjalnie (ang. referentially opaque).

Ujęcie Carnapa Techniczne znaczenie ekstensjonalności wiąże się z rozwiniętą w semantyce formalnej analizą ekstensji i intensji.