Stanisław Glixelli (ur. 3 marca 1882 w Warszawie, zm. 30 marca 1952 w Poznaniu) – chemik polski, profesor Uniwersytetu Poznańskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys Był synem Wojciecha (nauczyciela, urzędnika, członka Rządu Narodowego w powstaniu styczniowym) i Heleny z Chrzanowskich. Uczęszczał do Męskiego Gimnazjum Rządowego w Kielcach, działając w czasie nauki szkolnej w kółkach młodzieżowych zbliżonych do Polskiej Partii Socjalistycznej. W latach 1901–1904 studiował chemię i krystalografię na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, następnie na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie studiów w Krakowie był jednocześnie asystentem w Katedrze Chemii Organicznej (1906–1908). W 1908 obronił rozprawę doktorską O działaniu siarkowodoru na sole cynkowe.
W latach 1909–1919 pracował jako analityk w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W 1912 uzupełniał studia w Getyndze, m.in. pod kierunkiem Richarda Zsigmondy'ego. W latach 1911–1915 był jednocześnie asystentem w Katedrze Ogólnej Technologii Chemicznej w Warszawskim Instytucie Politechnicznym. W 1915 zajmował się zabezpieczaniem aparatury i urządzeń tej uczelni przed wywiezieniem ich przez Rosjan.