Roku Pańskiego MDCC.XXXIV, [b.n.s].. W 1736 uznał Augusta III. W 1744 roku był posłem na sejm grodzieński z ziemi czerskiejMieczysław Skibiński, Europa a Polska w dobie wojny o sukcesyę austryacką w latach 1740-1745. T. 2. Dokumenty, Kraków 1913, s. 290., w 1748 roku posłował na sejm Boni Ordinis, gdzie reprezentował interesy Czartoryskich. Posłem był jeszcze w 1750 i 1754. W 1752 roku został pisarzem nadwornym koronnym i pisarzem skarbowym.
W 1764 roku podpisał wybór Stanisława Augusta Poniatowskiego, pozostał jednak stronnikiem Sasów. W 1767 jako przedstawiciel Podlasia podpisał akt konfederacji radomskiej. Śmiało wystąpił przeciwko groźbom posła rosyjskiego Nikołaja Repnina wprowadzenia do Rzeczypospolitej 50 000 wojska rosyjskiego. Miał wtedy odpowiedzieć ambasadorowi „Niech stanie sto tysięcy, naród wolny krew przeleje”. W odpowiedzi wściekły Repnin kopnął go publicznieWacław Szczygielski „Józef Pułaski”, hasło w Polskim Słowniku Biograficznym, tom XXIX, zeszyt 3, s. 386. Tak m.in. Władysław Konopczyński „Konfederacja barska” t. 1 s. 35 Warszawa 1991.. Według innej wersji była to publiczna utarczka słowna między Józefem Pułaskim a posłem Repninem Józef Pułaski: „Mości książę raczy się mylić. Niech stanie i 100 tysięcy, naród wolny krew przeleje!