thumb thumb thumb thumb|Armata wz. 02 po przekalibrowaniu stanowiła podstawowe uzbrojenie dywizjonu thumb|Artyleria konna Wojska Polskiego w 1939 przed wybuchem II wojny światowej thumb|Przysucha -pomnik ku czci poległych żołnierzy 3 Lubelski Dywizjon Artylerii Konnej im. płk. Włodzimierza Potockiego (3 dak) – oddział artylerii konnej Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Dywizjon stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr III pierwotnie w garnizonie Wilno, a od wiosny 1935 w Podbrodziu. Święto dywizjonu obchodzone było w dniu 4 maja. Proporczyki na lancach i patkach kurtek: czarno-szkarłatne. W 1921 roku funkcjonował w strukturze 2 pułku artylerii konnej. Pod względem wyszkolenia fachowego dywizjon podporządkowany był dowódcy 3 Grupy Artylerii.
19 grudnia 1918 z Lublina na front wyruszył I pluton 1 baterii artylerii konnej pod dowództwem por. Józefa Becka.