Pod koniec XIX w. na terenie Boguszowic wybudowano strzelnicę i składy amunicji dla cieszyńskiego garnizonu wojskowego. Arsenał ten, zdobyty 31 października 1918 r. bez rozlewu krwi przez oddział por. Franciszka Barteczka, był jednym z ważniejszych obiektów, których sprawne opanowanie zadecydowało o szybkim przejęciu władzy w Cieszynie przez polską Radę Narodową Księstwa Cieszyńskiego.
Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 37 budynkach w Boguszowicach, będących wówczas częścią Pastwisk mieszkało 359 osób. z tego 283 (78,8%) mieszkańców było katolikami, 66 (18,4%) ewangelikami a 10 (2,8%) wyznawcami judaizmu, 339 (94,4%) było polsko-, 15 (4,2%) niemiecko- a 2 (0,6%) czeskojęzycznymi. Według spisu z 1910 roku Boguszowice miały już 464 mieszkańców zamieszkałych w 48 budynkach na obszarze 173 hektarów, co dawało gęstość zaludnienia równą 268,2 os./km², z czego 461 było zameldowanych na stałe, 339 (73,1%) było katolikami, 112 (24,1%) ewangelikami 13 (2,8%) żydami, 438 (95%) było polsko-, 22 (4,8%) niemiecko- a 1 czeskojęzyczna.
W lipcu 1920 roku gmina Pastwiska wraz z Boguszowicami decyzją Rady Ambasadorów znalazła się w granicach Polski.