O mój panie, to jest hańba dla naszego kraju. Gdybyśmy mieli dziedzica tronu, czy udawalibyśmy się do obcego kraju i zabiegali o władcę dla nas samych? Biphurija, który był naszym panem, umarł, syna nie ma. Żona naszego pana jest sama. Chcemy syna twego, o panie, aby go uczynić królem Egiptu, a dla kobiety, naszej pani, chcemy małżonka. Nie zwróciliśmy się do żadnego innego ludu, przybyliśmy tylko tutaj, do ciebie. A teraz, o panie, daj nam jednego z twoich synów!Trevor R. Bryce, The Death of Niphurutiya and Its Aftermath, "The Journal of Egyptian Archaeology" 76 (1990), s. 97-98.
W końcu Suppiluliuma przychylił się do prośby Anchesenamon.
Od niepamiętnych czasów Hattusza i Egipt byli sobie przyjaciółmi, a teraz także to wydarzyło się między nimi w naszym imieniu! Hatti i Egipt przysięgają sobie wieczną przyjaźń.
200px|mały|Tutanchamon i Anchesenamon na pokrywie skrzyni odnalezionej w grobowcu TutanchamonaMniej więcej dziewięćdziesiąt dni po otrzymaniu pierwszego listu Anchesenamon król Hetytów wysłał do Egiptu jednego ze swoich synów, księcia Zannanzę. Jednak na granicy z Egiptem nieszczęsny narzeczony został zamordowany.