Chrześcijaństwo liberalne albo chrześcijański liberalizm to ruch zapoczątkowany i prezentowany w XIX w. przez część chrześcijaństwa, w szczególności ewangelickiego, zwracający uwagę na indywidualne i subiektywne podejście jednostki do Boga.

Charakterystyka Ruch, którego korzenie tkwią w myśli teologicznej Friedriecha Schleiermachera charakteryzuje się następującymi cechami: wewnętrzną różnorodnością opinii przyjęciem nadrzędnej krytyki Biblii wraz z chęcią kwestionowania nadprzyrodzonych elementów opowieści biblijnych (np. dzieworództwa) odrzuceniem dosłownej interpretacji Biblii i jej nieomylności wolnością konstruowania własnych, osobistych wizji Boga innym spojrzeniem na zbawienie niż tym prezentowanym przez konserwatywnych chrześcijan (np. negacja istnienia Szatana i piekła) naciskiem na poczucie włączającej przynależności i wspólnoty, w ostatnich latach stosowany do mniejszości: rasowych, seksualnych i narodowych oraz kobiet. wolą rozważenia i przyjęcia punktów widzenia które mają inne korzenie niż chrześcijańskie łączą teologię z nowoczesnymi teoriami naukowymi. permisywizmem w wielu kwestiach obyczajowych (np.