W okresie 1989–1991 zasiadała w zespołach orzekających Społecznej Komisji Pojednawczej przy ministrze pracy i polityki socjalnej. W kwietniu 1991 została pełnomocnikiem rządu do spraw kobiet i rodziny, pełniła tę funkcję do marca 1992. Następnie do 1995 wraz z mężem, ministrem pełnomocnym w przedstawicielstwie Polski przy Unii Europejskiej, przebywała w Brukseli.

Po powrocie do kraju została radcą prawnym w VI Narodowym Funduszu Inwestycyjnym Magna Polonia, następnie w firmie zarządzającej tym funduszem oraz w Polskich Liniach Lotniczych. W latach 1992–1998 była członkiem Rady Zarządzającej Polskiego Komitetu UNICEF oraz przewodniczącą Polskiego Komitetu Nagrody „Kobieta Europy”.

W latach 1992–1994 należała do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, po połączeniu została członkiem Unii Wolności, z rekomendacji której została w 1999 wiceministrem kultury i dziedzictwa narodowego w rządzie Jerzego Buzka oraz członkiem rady nadzorczej TVP (podała się do dymisji w 2003, protestując przeciwko pozostawieniu na stanowisku szefa TVP Roberta Kwiatkowskiego).