Miesięcznik (Menispermum L.) – rodzaj pnączy należący do rodziny miesięcznikowatych. Obejmuje dwa gatunki – miesięcznik kanadyjski M. canadense rośnie w Ameryce Północnej od Manitoby na północy po północno-wschodni Meksyk i na wschód do wybrzeży Atlantyku, a miesięcznik dahurski M. dauricum we wschodniej Azji od południowych Chin po Syberię, Rosyjski Daleki Wschód i Japonię. Rośliny te rosną w lasach, często w dolinach strumieni. Bywają uprawiane jako pnącza ozdobne ze względu na atrakcyjne ulistnienie. Ich korzenie wykorzystywane są leczniczo.
Nazwa naukowa utworzona została z greckich słów μενε (mene) = księżyc i σπερμα (sperma) = nasiono w nawiązaniu do wygiętego kształtu nasion.
Morfologia Pokrój Pnącza owijające się pędami, osiągające 6 m wysokości, zielone i zielne, co jest wyjątkowe w obrębie rodziny. Liście Skrętoległe, ogonkowe, bez przylistków, pojedyncze, zwykle zrzucane zimą. Blaszka liściowa z żyłkowaniem dłoniastym, bardzo zróżnicowana pod względem kształtu, nawet na pojedynczych okazach – od całobrzegich, szerokojajowatych po dłoniasto klapowane, z 3–7 klapami, zwykle szersze niż dłuższe. Liście od spodu często kontrastowo jasne, do srebrzystych.