thumb|right|200px|Główna brama Stary Cieszyn (także: Cieszynisko)W. Kuś, 2009, s. 231 – umowna nazwa grodu słowiańskiego plemienia Gołęszyców, położonego na terenie Podobory (cz. Podobora, niem. Thiergarten) w gminie Kocobędz w Czechach, kilka kilometrów na północ od Czeskiego Cieszyna; praosada Cieszyna.
Historia Gród powstał po przybyciu na teren dzisiejszego Śląska Cieszyńskiego słowiańskiego plemienia Gołęszyców, prawdopodobnie jeszcze w VII wieku. Ulokowano go na niewielkim wzgórzu o stromych zboczach, tuż nad lewym brzegiem rzeki Olzy (miała wtedy inny bieg niż obecnie). Oprócz funkcji osadniczej pełnił funkcje obronne. W IX wieku poważnie zniszczony najprawodopodoniej przez wojska wielkomorawskie księcia wielkomorawskiego Świętopełka, bądź na skutek wojen pomiędzy Morawianami a plemieniem Wiślan. Ze względu na zupełne zniszczenie innych gołęszyckich grodów w okolicy w tym najpotężniejszego grodziska w Lubomi, odbudowany Stary Cieszyn wraz z nowym grodem na Górze Zamkowej pełniły funkcję ośrodka administracyjnego, religijnego i gospodarczego dla rozległych obszarów pomiędzy Morawami na zachodzie a państwem Wiślan na wschodzie. Stopniowo Stary Cieszyn tracił na znaczeniu względem lepiej usytuowanego grodu na Górze Zamkowej (a więc właściwego Cieszyna), który początkowo pełnił jedynie funkcję jego zaplecza.