Rumian żółty, rumian barwierski (Cota tinctoria, syn. Anthemis tinctoria L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Według nowszych ujęć taksonomicznych (wyodrębniających rodzaj Cota z rodzaju rumian Anthemis) prawidłowa nazwa gatunku to Cota tinctoria (L.) J.Gay. Występuje w stanie dzikim w Europie, zachodniej i północnej Azji. Zawleczony i zadomowiony w Ameryce Północnej, na Wyspach Kanaryjskich, południowej Australii, Nowej Zelandii i na Dalekim Wschodzie. W Polsce często spotykany na północy kraju oraz w pasie wyżyn, rzadziej w części środkowej i na południowym wschodzie.
Morfologia thumb|left|200px|Koszyczek kwiatowy thumb|left|200px|Liść Pokrój Roślina zielna, ale z drewniejącym kłączem. Łodyga osiąga wysokość do 60 cm, jest szarozielona i krótko owłosiona, przy czym owłosienie jest zmienne od gęstego do niemal zupełnego jego braku. Łodyga jest drobno bruzdowana i miotlasto rozgałęziona. Liście Dość gęste, w zarysie jajowate, do 5 cm długości, pierzastosieczne. Oś liścia ząbkowana. Poszczególne łatki pierzastodzielne lub głęboko ząbkowane. Odcinki drugiego rzędu lancetowate, skośnie skierowane ku górze, zwieńczone szczecinką. Kwiaty Zebrane w koszyczki, które powstają pojedynczo na końcach łodyg, ale z powodu silnego rozgałęziania się pędu są one liczne. Osiągają średnicę od 2 do 3,5 cm.