Stanisław Ciszewski podsumowuje teorię Bachofena: „kuwada ma być przeżytkiem z epoki ustroju matryarchalnego w nastającej po nowej epoce ustroju patriarchalnego i pojmowana ma być winna jako manifestacyjne przyznawanie przez rodzica do ojcostwa pewnego dziecka”Stanisław Ciszewski, Kuwada. Studyum etnologiczne, Akademia Umiejętności w Krakowie, Kraków 1905, s.1. Tak więc Bachofen jak i inni przedstawiciele kierunku ewolucjonistycznego w antropologii zwyczaj kuwady traktowali jako „przejaw, później zaś przeżytek wyzwalania mężczyzn z ograniczeń matrylinearności oraz dążenie do uznania praw ojcowskich.”Sławoj Szynkiewicz, Kuwada [w] Słownik etnologiczny. Terminy ogólne, Zofia Staszczak (red.), PWN, Warszawa- Poznań 1987, s.208.
Brytyjska antropolog Mary Douglas uznała kuwadę za siłę scalającą w społeczeństwach, w których więzi łączące małżonków są niepewne i słabe. Autorka odniosła się do swojego ojczystego kraju, twierdząc, że zwyczaj kuwady występowałby w Anglii w tych rodzinach, w których mąż przez dłuższy czas przebywa poza domem. Więc analogicznie w społeczeństwach plemiennych kuwada powinna być praktykowana przez pary, gdzie więź małżeńska jest słabszaEwa Głażewska, Kuwada. Egzotyczny zwyczaj w nowej odsłonie, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej, Lublin 2014, s.