W przyjętym jak uprzednio układzie odniesienia istnieje potencjał prędkości a składowe prędkości są:
Warunki brzegowe są jak uprzednio, z tym, że
Równanie ciągłości redukuje się do wzoru:
co prowadzi do: czyli równania Laplace’a.
Zadanie sprowadza się zatem do znalezienia funkcji spełniającej równania Laplace’a i wymienione już warunki brzegowe, jest więc zagadnieniem Neumana.
W wyniku jego rozwiązania otrzymujemy pole prędkości Wykorzystując całkę Cauchy-Lagrange’a, oznaczając przez ciśnienie w przepływie niezakłóconym, – prędkość w dowolnym punkcie pola, – potencjał jednostkowych sił masowych, a – gęstość, obliczymy pole ciśnień:
Wartości ciśnień wykorzystane w znanym już wzorze:
w którym pominięto już całkę reprezentującą siły tarcia pozwalają obliczyć wartość siły oddziaływania cieczy na ciało.
Ruch w układzie związanym z cieczą jest z natury ruchem nieustalonym, mimo stałej prędkości ciała względem tego układu. W celu dalszego uproszczenia pod względem formalnym wprowadza się zwykle układ ze związany z ciałem. Ruch jest wtedy ustalony, jeżeli ciało porusza się ruchem prostoliniowym ze stałą prędkością.