thumb|240px|Książę Olivares na koniu, portret autorstwa Velazqueza Gaspar Olivares, zwany El conde-duque (hrabia-książę), właśc. Gaspar de Guzmán y Pimentel Ribera y Velasco de Tovar; ur. 6 stycznia 1587, w Rzymie, zm. 22 lipca 1645 w Toro) – hiszpański polityk, pierwszy minister króla Filipa IV, hrabia de Olivares, książę de Sanlúcar la Mayor, markiz de Heliche, hrabia de Arzarcóllar.
Życiorys Urodził się w Rzymie, gdzie jego ojciec, Enrique, był hiszpańskim ambasadorem. W wieku 14 lat został wysłany na uniwersytet, od 1604 czas spędzał między trzema miastami: Valladolid (gdzie siedzibę miał wówczas dwór królewski), Sewillą, a Madrytem. W 1607 Enrique zmarł, także w tym roku Gaspar ożenił się. Jego wybranką była Ines y Velasco, dama dworu królowej Małgorzaty. Olivares sprytnie zacieśniał swoją przyjaźń z młodym księciem Filipem (przyszłym Filipem IV) zjednując sobie jego uczucia. W 1611 pierwszy minister króla Filipa III – książę Lerma, by pozbyć się Olivaresa jako przyszłego i niebezpiecznego rywala zaproponował mu ambasadę, ale Guzman domyślając się podstępu – nie zaakceptował tego stanowiska. W 1615 książę Filip przyszły Filip IV ożenił się z Elżbietą Burbon, a Olivares został jej dworzaninem.