thumb|Ruchy izostatyczne na przykładzie Wysp Brytyjskich. Wypiętrzające się po odciążeniu z lądolodu tereny na zielono, pozostające constans na pomarańczowo, opadające z wcześniejszego wypiętrzenia powodowanego naciskiem lądolodu na bordowo Ruchy izostatyczne dotyczą pionowego ruchu płyt litosfery lub ich części. Powstają w wyniku zaburzenia równowagi izostatycznej spowodowanej przez zmiany obciążenia skorupy ziemskiej, np. przez lądolód. Skorupa, dążąc do równowagi, wykonuje pionowe ruchy względem leżących obok siebie mas. Teoria izostazji została wprowadzona pod koniec XIX wieku przez amerykańskiego geofizyka C.E. Duttona.
Z rozmieszczeniem, a głównie rozpłaszczeniem kontynentów związane były również wyższe geologicznie poziomy mórz i oceanów. Im bardziej lądy są wypiętrzone, tym niższy jest poziom oceanu. Kontynenty co najmniej dwa razy zebrały się razem i podzieliłydryfowanie kontynentów avi.
Ruchy izostatyczne są powodowane przyczynami zewnętrznymi, które doprowadzają do zaburzenia równowagi izostatycznej, w jakiej znajduje się sztywna litosfera unosząc się na plastycznej astenosferze.