Epoka nowożytna W Halembie w 1718 r. uruchomiono drugi na Górnym Śląsku wielki piec opalany węglem drzewnym. Działał on aż do 1808 r. W latach 1836–1869 działał kolejny wielki piec przy hucie „Thurzo”. W czasach nowożytnych w Halembie istniał też folwark, należący do rodziny Henckel von Donnersmarck. W XVIII w. w miejscu drewnianego dworku stanął klasycystyczny pałac, istniejący do dziś. Szkoła w Kuźni powstała w 1840 r. w drewnianej chałupie, kolejna w 1881 r., natomiast obecna szkoła nr 24 w 1914 r. Kolejną szkołę w Starej Kuźni zbudowano w 1879 r., a w 1904 r. otrzymała nowy budynek. Istniała do 1938 r. W Kłodnicy szkołę otwarto w 1908 r., natomiast 1939 uruchomiono nową szkołę. Remiza strażacka powstała w Starej Kuźni w roku 1887, a w Kłodnicy w 1932 r. Kościół pw. Matki Boskiej Różańcowej powstał w latach 1889–1890, a cmentarz założono w 1894 r.
Dwudziestolecie międzywojenne Po zakończeniu I wojny światowej Górny Śląsk stał się miejscem sporu za dalszą przynależnością tego terenu do dwóch państw: odrodzonej Polski i Niemiec. W marcu 1921 r. w plebiscycie w Kuźni padło 829 głosów za Polską i 176 za Niemcami, natomiast w Kłodnicy 228 głosów za Polską i 22 za Niemcami. Cały obszar dzisiejszej dzielnicy w 1922 r. przyłączono do Polski.