W marcu 1918 konferencja PPS w Rosji powołała go do Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS w Rosji. Od sierpnia do października 1918 był komisarzem ds. polskich w Orle. Pod koniec 1918 powrócił do Polski.
Okres międzywojenny W listopadzie 1918 został komendantem Milicji Ludowej PPS w Radomiu i okręgu radomskim. Po upaństwowieniu milicji i utworzeniu Milicji Ludowej w grudniu 1918 pozostał nadal komendantem. Po zamachu prawicy 6 stycznia 1919 na rząd Jędrzeja Moraczewskiego, na rozkaz Grzecznarowskiego oddziały Milicji Ludowej zaatakowały oddziały II Batalionu 26 Pułku Piechoty oraz 24 Pułku Piechoty, chcąc je rozbroić i uprzedzić ich wystąpienia. Doszło do całonocnych starć. W wyniku negocjacji z udziałem płk. Mieczysława Norwid-Neugebauera i Mariana Malinowskiego z PPS doszło do uspokojenia sytuacji. Winą za wydarzenia obciążano przede wszystkim Grzecznarowskiego. Po spotkaniu z Józefem Piłsudskim odstąpiono jednak od dochodzeń, jednak w styczniu 1919 przeniesiono go przejściowo do Warszawy.