Michał Jerzy Czartoryski herbu Pogoń Litewska (ur. 1621, zm. 13 kwietnia 1692 w Podhorcach) – wojewoda sandomierski od 1680, wojewoda wołyński od 1661, wojewoda bracławski od 1658, kasztelan wołyński od 1653, starosta krzemieniecki w latach 1645-1653 i 1688-1689, starosta wielicki w 1681 rokuUrzędnicy wołyńscy XIV-XVIII w". Oprac. Marian Wolski, Kórnik 2007, s. 159., książę na Klewaniu i Żukowie, wicemarszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1668 rokuHerbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 380., wielki poseł do cara Fiodora III Romanowa w 1678 rokuHistoria dyplomacji polskiej, t. II: 1572-1795, pod redakcją Zbigniewa Wójcika, Warszawa 1982, s. 264..
Założyciel linii klewańskiej Czartoryskich.
Kariera Był synem Mikołaja Czartoryskiego (zm. 1662) – wojewody wołyńskiego, dziedzica na Klewaniu i Żukowie i Izabeli Kordeckiej.
Studiował na licznych studia zagranicznych. Od 1642 r. był dworzaninem królewskim, w 1645 został starostą kamienieckim. Poseł na sejm 1646 rokuJan Dzięgielewski, Izba poselska w systemie władzy Rzeczypospolitej w czasach Władysława IV, Warszawa 1992, s. 164.. Poseł sejmiku łuckiego na sejm zwyczajny 1652 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s.