Jan Ansgary Czapski herbu Leliwa (ur. w 1699, zm. 7 października 1742 w Warszawie) – podskarbi wielki koronny w 1738 roku, wojewoda chełmiński w latach 1732–1738, łowczy koronny w 1732 rokuUrzędnicy Prus Królewskich XV–XVIII wieku. Spisy, oprac. Krzysztof Mikulski. 1990, s. 200., marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1734 rokuHerbarz polski, t. I, Lipsk 1839–1846, s. 383., starosta bratiański w latach 1723–1742Senatorowie świeccy, podskarbiowie i starostowie Prus Królewskich 1454-1772. Toruń 1921, s. 62., starosta kłecki w 1722 rokuW tym roku uzyskał dożywocie na starostwo kłeckie wraz z Teresą Zamoyską, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565–1795. Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 154., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Piotra Aleksandra, kasztelana chełmińskiego i Teresy z domu Kos. Uczył się w kolegium jezuickim w Toruniu lub Grudziądzu, w 1713 roku kształcił się w gimnazjum w Braniewie. Przed 1722 rokiem ożenił się z Teresą z Zamoyskich, co skoligaciło go z czołowymi rodami polskiej magnaterii i przyniosło w posagu kilka starostw (m.in. bratiańskie i łąkorskie). Działalność polityczną rozpoczął w 1720 roku, kiedy wybrano go komisarzem z województwa chełmińskiego do Trybunału Skarbowego w Radomiu.