W wojnie 1939 r. trwały tu ciężkie walki. Wsi bronił 1 bat. 31 Pułku Strzelców Kaniowskich. Na cmentarzu jest grób 105 polskich żołnierzy. Wehrmacht spalił wieś niemal w całości, a 4 kwietnia 1942 r. Niemcy wysiedlili stąd ludność polską.
Historia administracyjna
Męka to dawna wieś królewska starostwa sieradzkiego, położona w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wiekuWojewództwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65.
W latach 1867–1953 należała do gminy Męka w powiecie sieradzkim, z siedzibą w Męce Księżej. W Królestwie Polskim przynależała do guberni kaliskiejDziennik Praw, rok 1870, tom 70, a w okresie międzywojennym do woj. łódzkiego. Tam, 19 listopada 1933 utworzyła gromadę Męka w granicach gminy Męka, składającą się z wsi Męka, Męka Poduchowna i Męka-JamyŁódzki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 21, poz. 272.
Podczas II wojny światowej włączona do III Rzeszy. Po wojnie ponownie w powiecie sieradzkim w woj. łódzkim. 21 września 1953 weszła w skład gminy Woźniki, utworzonej z obszaru zniesionej gminy Męka.