Z zespołem nagrał dwie płyty: Daab (1986) i Ludzkie uczucia (1987).
Po odejściu z Daab w 1987 został wokalistą zespołu pop-rockowego De Mono, zajmując miejsce Marka Kościkiewicza. Wydał z grupą 13 albumów studyjnych: Kochać inaczej (1989), Oh Yeah! (1990), Stop (1992), Abrasax (1994), Paparazzi (1997), Play (1999), De Luxe (2001), Siedem dni (2006), No Stress (2010), Spiekota (2012), Symfonicznie (2014), XXX (2017) i Reset (2019) oraz napisał wiele przebojów zespołu, w tym „Kochać inaczej”, „Moje miasto nocą”, „Kolory” czy „Ostatni pocałunek”.
W 1996 wydał debiutancki, solowy album studyjny pt. Premiera, który promował singlami „Chcemy tańczyć”, „Koker” i „Życie jest piękne po północy”. W 1998 nagrał i wydał album studyjny pt. Sędzia Dread, który nagrał wraz z muzykami z zespołu Daab pod szyldem Sędzia Dread.
W 2010 wspólnie z Kasią Wilk i zespołem Pectus nagrał singiel „Jeden moment olimpijski”, stworzony na zlecenie Radia Zet i dedykowany reprezentacji Polski na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver. W 2011 wraz z innymi wykonawcami nagrał charytatywny singiel „Anioły niebios wstrzymajcie czas”