narzuceniem tychże kryteriów specyficznych całemu społeczeństwu i pozbawieniem pola władzy czy mechanizmów rynku prawa do mającej jakiekolwiek znaczenie oceny dzieł sztuki i utworów o charakterze intelektualnym; odrzuceniem moralności mieszczańskiej, kategorii racji stanu, opłacalności i innych pojęć z wokabularza pola władzy i zastąpieniem ich wartościami specyficznymi pola produkcji kulturowej i stworzeniem alternatywnych norm życia społecznego właściwych temu konkretnemu polu większa swoboda obyczajowa, odrzucanie burżuazyjnych konwenansów i konwencji, potępienie dla wszelkich form dyskryminacji postaci, które odegrały ogromną rolę na tym etapie: Charles Baudelaire i Gustave Flaubert zdobyciem autorytetu specyficznego dającego prawo zabierania głosu w kwestiach życia społecznego a nawet społecznego oczekiwania na zajmowanie przez przedstawicieli pola takiego stanowiska przełomowy moment: tzw. sprawa Dreyfusa i list Émile'a Zoli pt. Oskarżam! (J'accuse!)