Jeden z najbliższych współpracowników abpa Teodorowicza, którego przekonał o potrzebie sprowadzenia do Polski księży z Armenii oraz o potrzebie wysyłania kleryków ze Lwowa do Papieskiego Kolegium Ormiańskiego w Rzymie. Jako pierwsi klerycy wyjechali dwaj jego siostrzeńcy: Jan i Kazimierz Romaszkanowie, pierwszy zaraz powrócił, a drugi ukończył studia, przyjmując święcenia kapłańskie.
Jak podaje Bohosiewicz (1933), czołowy zwolennik powrotu do źródeł obrządku ormiańskiego w Polsce. Za aprobatą Józefa Teodorowicza udał się do Patriarchatu Ormiańsko-Katolickiego w Bejrucie i do Konstantynopola. Celem tego wyjazdu było dokładne zapoznanie się z całokształtem tradycji i obrządku ormiańskiego oraz, niezależnie od jurysdykcji kościelnej, nawiązanie ścisłej więzi z Patriarchatem i ośrodkami ormiańskimi na Bliskim i Środkowym Wschodzie. Z Patriarchatu przywiózł m.in. melodie i dokładny opis ceremoniału Mszy Świętej, sposób sprawowania sakramentów i odmawiania Brewiarza. Opracowano statut specjalnej Komisji Liturgicznej, której zadaniem byłoby stopniowe przywracanie obrządkowi ormiańskiemu jego właściwej formy.