Braćmi Sigmunda, Birgera i Asbjørna byli ponadto niezwiązani z narciarstwem Tormod (1904–1985), z zawodu dziennikarz, Gunvor (1909–?) oraz Øyvind (1915–?).
Birger po mistrzostwach świata w Niemczech w 1931 pozostał na kontynencie, pracując przez pewien czas w sklepach sportowych w Berlinie, Innsbrucku i Garmisch-Partenkirchen. Później współpracował z norweską firmą Gresvig, a następnie jako kierownik sprzedaży w fabrykach sprzętu narciarskiego w Drammen (od 1938), Kongsbergu, Lommedalen (1979–1985) i jako kurator w parku sportowym w Bærum (1969–1979). Powrócił do Kongsbergu w 1985.
18 grudnia 1937 poślubił Magdę Varlo (1912–2010), która urodziła trójkę dzieci: synów Vebjørna i Pera Birgera (1940–1960) oraz córkę Kari Anne.
Styl skakania Ruud występował często w czerwonym swetrze i czapce z literą K (jak Kongsberg) na jednym lub drugim. W drugiej połowie lat 30. rozpowszechnił nową formę skakania, która była kwintesencją stylu aerodynamicznego, polegającego na mocnym wybiciu, spokojnym locie i płynnych ruchach ramion w powietrzu oraz idealnie równym prowadzeniu nart. Zaprezentował on ją w 1936 na olimpiadzie w Garmisch.