Pozostałe oddziały Samoobrony polskie powstały także m.in. w Lidzie, Szczuczynie i Ejszyszkach i podlegały Samoobronom Wileńskiej i Grodzieńskiej. Ich organizatorami byli odpowiednio: w Lidzie – podporucznik Wacław Szukiewicz, w Szczuczynie – porucznik kawalerii Bolesław Lisowski, w Ejszyszkach – podkapitan Kazimierz Ilcewicz.
Oddział por. Lisowskiego na swoim terenie likwidował bandyckie wystąpienia bolszewików, a nadto niejednokrotnie organizował dalekie wypady za Niemen. Z kolei „Samoobrona Lidzka” po opuszczeniu tych terenów przez Niemców, objęła władzę na terenach od Lidy po Szczuczyn i powołała Radę Narodową Ziemi Lidzkiej. Oddziały te na rozkaz dowództwa Samoobrony Wileńskiej pospieszyły z pomocą siłom polskim w Wilnie, co jednak spowodowało, że Lida została szybko opanowana przez bolszewików (zastali oni w mieście jedynie polskie władze cywilne). Wacław Szukiewicz po otrzymaniu rozkazu o odwołaniu marszu na Wilno z powodu jego upadku, skierował się w region powiatu szczuczyńskiego, gdzie połączył się z Samoobroną por. Bolesława Lisowskiego. Oba oddziały 9 stycznia 1919 r.