Ustawodawstwo to, lobbowane intensywnie przez pierwszego przedstawiciela Terytorium Oregonu w Kongresie, Samuela Royala Thurstona, miało na celu stymulację zasiedlenia regionu poprzez legalizację i uporządkowanie praw własności, znosząc wcześniejsze lokalne przepisy Rządu Tymczasowego (Provisional Government).
Ustawa ta, uznawana przez wielu historyków za jeden z najbardziej hojnych aktów nadania ziemi w historii federalnej Stanów Zjednoczonych, oferowała darmową ziemię rolną na bezprecedensową skalę. Każdy biały osadnik (oraz, co ciekawe w kontekście rasowym epoki, "amerykański Metys" - American half-breed Indian) powyżej 18 roku życia, będący obywatelem USA, który osiedlił się w Oregonie przed 1 grudniem 1850 roku, otrzymywał prawo do 320 akrów ziemi, z dodatkowymi 320 akrami (łącznie pełna sekcja, czyli 640 akrów) w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim. Co niezwykle istotne z punktu widzenia historii praw kobiet, połowa z owych 640 akrów była zapisywana bezpośrednio na imię żony, co dawało kobietom rzadkie w tamtych czasach prawo własności. Dla obywateli przybywających po 1850 roku limit został zmniejszony o połowę (160 akrów dla singla, 320 dla małżeństwa).