Po wojnie trafił do sierocińca, z którego uciekł do swojego wuja Roberta Lectera. Trafił do Francji, w której zdobył wykształcenie, wykazał swój talent do rysowania i anatomii.
Hannibal był dzieckiem skrytym, lecz niezwykle inteligentnym. W wieku sześciu lat biegle posługiwał się matematycznymi wzorami, np. korzystał z twierdzenia Talesa. Gardził ludźmi, którzy wykorzystywali siłę fizyczną wobec słabszych od siebie, wielokrotnie wdawał się w bójki z oprawcami młodszych dzieci.
W wieku trzynastu lat Hannibal dokonał pierwszego zabójstwa, do czego doprowadził nieoczekiwany splot wydarzeń. Na targowisku niejaki Paul Momund obraził opiekunkę Hannibala, który poinformował o tym swego wuja. Podczas konfrontacji z Momundem wuj zmarł na atak serca. Hannibal dokonał zabójstwa na Momundzie z użyciem japońskiego miecza. Gdy miał osiemnaście lat, korzystając ze swego członkostwa we Francuskiej Partii Komunistycznej, dostał się na Litwę, gdzie wpadł na trop swoich oprawców z młodych lat, dając sobie szansę na zemstę za los swojej siostry. Po długich poszukiwaniach Hannibal zamordował ich. Jeden z oprawców wyjawia mu przed śmiercią straszną tajemnicę dotyczącą zjedzenia przez niego własnej siostry, co całkiem pozbawiło go człowieczeństwa.