U postaci Hannibala występują symptomy psychopatii z grupy: egocentryzm, przesadne poczucie własnej wartości, niewystępowanie poczucia winy, brak empatii rozumiany jako zdolność do rozpoznania odczuć innej osoby, ale brak możliwości wczucia się w emocje przez nią przeżywane, skłonności do manipulowania i oszukiwania, powierzchowny urok, a także płytkość uczuć. Jego ponadprzeciętna inteligencja powoduje, że nie jest impulsywny i nie ma wielu cech z grupy odchyleń społecznych w psychopatii. Spośród 21 cech typowych dla seryjnych morderców u postaci Hannibala Lectera występuje tylko pięć. Nie występują u niego takie cechy jak m.in. skłonności samobójcze, paranoidalne myślenie bądź poczucie bezsilności. Wyraźny jest za to w przypadku tej postaci motyw ofiary połączony z oszczędzaniem osób, które mają cechy skłaniające seryjnego mordercę do ich szanowania. U widzów i czytelników postać budzi więc uczucia zarówno grozy, jak i zainteresowania oraz częściowej sympatii. Ponadto przekłada on wartości estetyczne nad moralne, karząc za odchylenia od norm estetycznych, a także estetyzuje odrażające akty zbrodni, przez co także wzbudza ambiwalentne emocje u odbiorców literatury i filmu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fikcyjni kanibale Kategoria:Fikcyjni lekarze Kategoria:Fikcyjni seryjni mordercy
Kategoria:Postacie z adaptacji filmowych Kategoria:Postacie z amerykańskich utworów literackich