Wywołało to oburzenie związków zawodowych, które wolałyby inaczej wydawać pieniądze, ale zarząd przekonywał, że taka akcja podnosi prestiż i ducha firmy. Wprowadzano też oszczędności:
– brak ciepłego posiłku w klasie ekonomicznej przy lotach lokalnych do 5 godzin (są wyjątki),
– dodatkowe posiłki za opłatą,
– malowanie kadłubów lżejszą farbą dla mniejszego zużycia paliwa,
– wprowadzenie poduszek dmuchanych (lżejszych) w lotach krótkodystansowych.
Najważniejszą jednak zmianą było przyłączenie 6 mniejszych linii lotniczych pod sztandarem Air Canada oraz powołanie spółki zależnej Air Canada Jazz. W styczniu 2005, Air Canada weszła pod skrzydła specjalnie powołanego do jej prowadzenia montrealskiego holdingu ACE Aviation (33 tys. pracowników, obroty 10 mld dol. rocznie). Calin Rovinescu jest prezesem firmy, a David I. Richardson prezesem rady nadzorczej holdingu, który trzyma kontrolny pakiet akcji Air Canada.
Głównym węzłem komunikacyjnym Air Canada jest port lotniczy Pearsona, który choć prawie w całości leży w Mississaudze, mianowany jest torontońskim. Według brytyjskiego Institute of Transport Management w 2007 – najlepsze lotnisko na świecie.