Jednak ligatura jest nadal stosunkowo powszechna w księgach liturgicznych i partyturach muzycznych.
Francuski We współczesnym alfabecie francuskim (, „e w a”) jest używane do zapisu zapożyczeń łacińskich i greckich, takich jak , , , i imię . Nawiązanie do tego występuje w tytule piosenki Serge'a Gainsbourga , będącej interpretacją sposobu przeliterowania imienia Lætitia po francusku: „L, E dans l'A, T, I, T, I, A”.
Angielski W języku angielskim użycie ligatury różni się w zależności od miejsca i kontekstu, ale jest dość rzadkie. We współczesnej typografii, jeśli ograniczenia technologiczne utrudniają użycie æ (na przykład w przypadku maszyn do pisania, telegrafów lub ASCII), zamiast tego często używa się dwuznaku .
W Stanach Zjednoczonych w wielu przypadkach pomija się kwestię ligatury poprzez użycie uproszczonej pisowni z „e”, jak to miało miejsce również w przypadku œ. Sposób użycia może się jednak różnić; na przykład jest obecnie bardziej powszechne niż (i obecnie staromodne ), nawet w Wielkiej BrytaniiPisownia „medieval” ma pierwszeństwo zarówno w zaawansowanych słownikach Oxford i Cambridge.