Pod panowaniem mameluków w miejscu tym pojawiła się arabska wieś Az-Zib.
Historia współczesnej osady Naharijja jest związana z dojściem w 1933 roku nazistów do władzy w Niemczech. Głoszona ideologia rasizmu, a zwłaszcza antysemityzmu, doprowadziła do fali prześladowań i pogromy ludności żydowskiej w Niemczech. Naturalną tego konsekwencją była emigracja niemieckich Żydów. Problem niemieckich Żydów dostrzegł Arthur Ruppin, pełniący w latach 1933–1935 funkcję dyrektora Agencji Żydowskiej. Z jego inicjatywy powstało w 1933 roku Centralne Biuro dla Niemieckich Żydów (hebr.המשרד המרכזי לטיפול ביהדות גרמניה), zwane w skrócie Niemiecką Firmą (hebr. המשרד הגרמני). Ruppin próbował zmotywować żydowską klasę średnią, finansistów i przedsiębiorców do opuszczenia Niemiec i wyjechania do Brytyjskiego Mandatu Palestyny. Część z nich dała się namówić i dołączyła do piątej aliji. Ta fala żydowskich imigrantów charakteryzowała się dużą liczbą przedsiębiorców pracujących na własny rachunek, obok których znajdowali się urzędnicy i sędziowie poszukujący zatrudnienia. Osobną grupę stanowili lekarze i specjaliści wybranych branż zawodowych, którzy w miarę szybko odnajdywali się w nowej rzeczywistości. Dla potrzeb nowo przybyłych utworzono w 1933 roku moszaw Ramot ha-Szawim, a rok później moszaw Kefar Bialik.