Później wskutek nieporozumienia ucieka przed żołnierzami Ludowego Wojska Polskiego i ginie, zanim sięgnie po swój pistolet ukryty w chlebaku.
Film kończy retrospekcja z wiosny 1940, kiedy Sowieci w Katyniu brutalnie rozstrzeliwują związanych polskich żołnierzy strzałami w potylicę, po czym ich ciała wrzucają do dołów i zasypują ziemią.
Odniesienia do realiów historycznych Fabuła losów jeńców polskich zawiera analogie do faktów opisanych w autentycznych pamiętnikach polskich oficerów przetrzymywanych od 1939 do 1940 w Kozielsku. Za takie analogie można uznać prowadzenie pamiętnika przez głównego bohatera Andrzeja, aż do momentu wywózki do lasu katyńskiego (w rzeczywistości taki dziennik prowadziło wielu z przetrzymywanych, w tym np. Adam Solski, którego ostatnie zapiski opisują wywózkę, przybycie do lasu katyńskiego i rewizje).