Как дочь родную на закланье..., napisany po upadku Warszawy w 1831).

W 1842, w liście kierowanym do Mickiewicza, a zatytułowanym Epître à l’Apôtre (Posłanie do apostoła) znalazł się wiersz adresowany do polskiego wieszcza Od Rosjanina po przeczytaniu urywków z prelekcji Pana Mickiewicza, który to znany jest z omówienia od 1973 r., a jego pełny oryginalny tekst został opublikowany dopiero w 1994 r. przez Jana Orłowskiego w „Slavia Orientalis”. Wiersz, który przechowywany jest wśród rękopisów biblioteki Muzeum Adama Mickiewicza w Paryżu, nie doczekał się jeszcze polskiego przekładu poetyckiego. Oprócz tego, ze wiersz jest „natchnionym hymnem” na cześć Mickiewicza, to, jak pisze Orłowski, „powstał z inspiracji wykładów Mickiewicza o literaturze słowiańskiej i wyraża charakterystyczną ewolucję poglądów Tiutczewa na «kwestię polską» i przyszłość Słowiańszczyzny. Świadczy też o czasowym odejściu Tiutczewa od pozycji rusocentryzmu i wielkomocarstwowego szowinizmu”Jan Orłowski, Nieznany wiersz Tiutczewa do Mickiewicza [w:] „Slavia Orientalis” t.XLII, nr.1, 1993, s. 71-73.