Poprawka dynamiczna polega na przeliczeniu czasów zmierzonych na poszczególnych trasach na czas podwójny pionowy, zmierzony w punkcie leżącym najbliżej punktu wzbudzenia (prostowanie hodografów), należy ją wprowadzić przez sumowaniem; sumowanie obrazów – sygnały z poszczególnych sejsmogramów są sumowane według specjalnych reguł, pozwalających na uzyskanie sekcji czasowej (sumy końcowej); korekcja i analiza prędkości – sekcja czasowa daje jedynie informacje o czasie, w jakim przychodzi fali odbicie od danego obiektu. W celu uzyskania głębokości odpowiadającej temu obiektowi konieczne jest wykonanie obliczeń opartych na analizie prędkości fal sejsmicznych i przełożeniu dzięki nim czasu na głębokość; migracja promienia sejsmicznego – specjalna procedura, pozwalająca na ułożenie sygnałów odbić w odpowiednich miejscach (pozwala określić rzeczywisty upad warstw). dekonwolucja – pozwala na wyeliminowanie z obrazu wpływu formy fali sejsmicznej. Poprawia rozdzielczość pionową (czasową) uzyskanej sekcji sejsmicznej. Końcowym wynikiem przetwarzania jest obraz sejsmiczny, pokazujący ułożenie warstw geologicznych;