Przyrządy celownicze były bardzo nowoczesne: zastosowano dalmierz stereoskopowy firmy Carl Zeiss o bazie 1320 mm i powiększeniu 15x (obiektywy ukryte po bokach wieży w kulistych, odlewanych osłonach) oraz stabilizowany w pionie celownik peryskopowy SzF 1 (do końca wojny wyprodukowano tylko 10 z zamówionych 1000). Wieżyczka obserwacyjna dowódcy z 7 stałymi peryskopami została ścięta przy podstawie, tak aby stanowiła mniejszy cel. Wieże przystosowano do montażu noktowizora aktywnego FG 1250 z reflektorem podczerwieni oraz dodatkowych radiostacji umożliwiających użycie każdego czołgu jako wozu dowodzenia. Zamontowano granatnik do bliskiej obrony (Nahverteidigungswaffe).
Dwie prototypowe wieże wpadły w ręce aliantów, były one testowane w USA i na Wyspach Brytyjskich.
Dane techniczne (stan na luty 1943) masa całkowita 47 ton silnik Maybach HL 210 lub HL 230 skrzynia biegów ZF-AK 7/200 mechanizm skrętu o pojedynczym promieniu MAN prędkość maksymalna 30–40 km/h na drodze zapas paliwa 700 litrów, zasięg 146–240 km uzbrojenie: armata KwK 42 L/70 kalibru 75 mm z zapasem 80 pocisków dwa uniwersalne karabiny maszynowe MG 34 pancerz: przód kadłuba: 100 mm boki kadłuba: 60 mm tył kadłuba: 60 mm przód wieżyczki: 100 mm boki wieżyczki: 60 mm załoga: 5 osób
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie czołgi II wojny światowej