W miarę dojrzewania zarodni wysycha tkanka płonna rozdzielająca zarodnie, wskutek czego pękają one poprzeczną szczeliną. Interesująca jest budowa sporofilowego odcinka blaszki, który ma liczne dodatkowe elementy przewodzące i być może powstał przez połączenie się dwóch segmentów blaszki liściowej. ZarodnieKuliste zarodnie są stosunkowo duże, mogą dochodzić do 3 mm średnicy i u podejźrzonów umieszczone są często na krótkich trzoneczkach, do których wchodzą wiązki przewodzące. Jest to więc w zasadzie szczytowe położenie zarodni. Dojrzewają od maja do września. Ściana zarodni podejźrzona zbudowana jest z wielu warstw komórek i na tej podstawie gatunek ten włączany był do grupy paproci grubozarodniowych (Eusporangiatae). Gatunki podobne Inne gatunki podejźrzonów spotykane w Polsce mają liście pierzasto podzielone lub pierzasto nacinane, albo nawet całobrzegie (podejźrzon pojedynczy Botrychium simplex), nigdy z półkolistymi odcinkami. Bardzo podobny jest Botrychium onondagense znany z rozproszonego występowania w strefie umiarkowanej półkuli północnej, prawdopodobnie odnaleziony w Polsce w Górach Kaczawskich. Różni się on smuklejszą budową, luźniej rozmieszczonymi odcinkami liści (nie zachodzą na siebie), z których dolne nie obejmują osi liścia, znacznie dłuższym odcinkiem liścia zarodnionośnego od asymilacyjnego.