Przegrody działowe mają zazwyczaj wysokość odpowiadającą około dwóm trzecim wysokości w kłębie, natomiast na poziomie głowy stosowana bywa metalowa krata lub inna forma oddzielenia, ograniczająca bezpośredni kontakt pomiędzy końmi.
Stanowisko ma długość odpowiadającą co najmniej dwukrotności wysokości w kłębie i obejmuje przestrzeń przeznaczoną na żłób, poidło oraz miejsce na paszę objętościową. Za stanowiskiem pozostawia się korytarz stajenny, którego szerokość umożliwia bezpieczne prowadzenie zwierząt i minimalizuje ryzyko urazów.
Elementem stanowiska jest również uwiąz, którego konstrukcja powinna umożliwiać koniowi swobodne kładzenie się i podnoszenie, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka zaplątania kończyn. W rozwiązaniach stajennych stosuje się m.in. prowadzenie uwiązu w pionowej szynie lub obciążenie jego końca, co pozwala utrzymać stałe napięcie i poprawia bezpieczeństwo zwierzęcia.
Stanowisko ogranicza ruchliwość konia i uniemożliwia mu obserwację otoczenia. Karmienie zwierząt odbywa się zazwyczaj z korytarza, co utrudnia dostęp do paszy.