Kolejny zamach polegał na przekonaniu treserów słoni, by wypuścili na drogę, którą miał iść Budda, groźnego słonia Nalāgiri (zwanego też Dhanapāla) - tak też uczyniono. Ostrzeżono jednak mnichów, że na drodze grasuje rozszalały słoń. Mimo to, Budda nie nakazał zawracać. Spotkawszy słonia, ułagodził go tylko siłą swej miłującej dobroci.
Schizma Wcześniejsze występki uczyniły Devadattę bardzo niepopularnym i pogardzanym. Nawet, omotany przez niego, Ajatāsattu wyzwolił się z jego uroku. Wtedy namówił kilku mnichów: Kokālikę, Katamoraka-tissę, Khandadeviyāputtę i Samuddadattę, by wspólnie dokonać rozłamu w Zgromadzeniu. Chcieli na Buddzie wymusić narzucenie na wszystkich członków Zgromadzenia następujących nakazów:
mnisi, całe swe życie powinni spędzić w głuszy, nie powinni przyjmować zaproszeń na posiłki, lecz żyć wyłącznie z jałmużny, powinni nosić szaty wyłącznie z porzuconych szmat i nie przyjmować innych od ludzi świeckich, powinny przesiadywać pod drzewem, a nie pod dachem, powinni całkowicie powstrzymywać się od spożywania mięsa i ryb.