Młodość i I wojna światowa Syn Bazylego, bednarza prowadzącego własny warsztat, i Barbary Franciszki z domu Lebrand. Brat Franciszka Mazurkiewicza, oficera Wojska Polskiego, który poległ w czasie powstania warszawskiego. Dzieciństwo spędził w Złoczowie, gdzie od 1902 uczęszczał do szkoły powszechnej, a od 1906 do tamtejszego gimnazjum. Działał w ruchu skautowskim, był członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Wraz z rodziną przeniósł się w 1911 do Lwowa, gdzie kontynuował naukę w VII Gimnazjum Państwowym. Był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, a później należał do Związku StrzeleckiegoSeweryn Dmowski, Sprawa Jana Mazurkiewicza „Radosława” 1949–1956. Analiza decyzyjna, 2012, s. 20..
Po krótkim przeszkoleniu wstąpił do I Brygady Legionów Polskich, w której był żołnierzem kompanii I batalionu. Następnie został przydzielony do batalionu marszowego kpt. Leona Berbeckiego i w jego szeregach wziął udział w grudniu 1914 w bitwie pod Łowczówkiem, w czasie której został ranny i trafił do niewoli rosyjskiej. Zbiegł z niej w czerwcu 1915, po czym przedostał się ponownie do swojej jednostki. W październiku ponownie ranny, odbywał następnie leczenie w szpitalu, po opuszczeniu którego ukończył kurs podoficerski.