Dwudziestolecie międzywojenne Od listopada 1918 był żołnierzem Wojska Polskiego. Później przydzielono go do Oddziału II Sztabu Generalnego w Dowództwie Okręgu Korpusu II Lublin. W trakcie wojny polsko–bolszewickiej służył jako kurier wojskowy (przywoził m.in. listy Józefa Piłsudskiego do Symona Petlury) oraz oficer kontrwywiadu. Po zakończeniu wojny zajmował się organizacją komórek Oddziału II SG na terenie kraju. W 1922 został na krótki okres przeniesiony do rezerwy i przydzielony do 8 pułku piechoty Legionów w Lublinie. Od 1924 pełnił służbę oficera narodowościowego w 13 Dywizji Piechoty. Brał udział w przygotowaniach do przewrotu majowego na terenie okręgu lubelskiego. 15 maja 1930 został powołany do służby czynnej, przemianowany na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 369. lokatą w korpusie oficerów piechoty oraz przydzielony do 44 pp w RównemDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych z 18 czerwca 1930, Nr 11, s. 196.. Następnie został przeniesiony do Oddziału II SG DOK III Wilno i Brześć, gdzie prowadził działalność kontrwywiadowczą przeciwko ZSRR, w latach 1930–1934 działał pod przykrywką inspektora Związku StrzeleckiegoSeweryn Dmowski, Sprawa Jana Mazurkiewicza „Radosława” 1949–1956. Analiza decyzyjna, 2012, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Mazurkiewicz (wojskowy) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.