thumb|240px|Model liburny (Muzeum Archeologiczne w Zadarze) Liburna (, lub ) – typ lekkiego okrętu rzymskiego z dwoma rzędami wioseł (birema), o wydłużonym, wąskim, niskim kadłubie i niewielkiej wyporności.
Pochodzenie Jego pierwowzór stanowiły szybkie i zwrotne okręty Liburnów, iliryjskiego plemienia z wybrzeża dalmatyńskiego, tradycyjnie zajmującego się morskim rozbojemDer Kleine Pauly. Lexikon der Antike. T. 3. München: Deutscher Taschenbuchverlag, 1979, kol. 627, .Oxford – Wielka Historia Świata. T. 12: Cywilizacje Europy. Indoeuropejczycy – Celtowie. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 168, .. Ich pirackie okręty były rodzajem niszczyciela o niskiej, opływowej sylwetce, wyjątkowo przydatnego w działaniach rozpoznawczo-pościgowych, co ostatecznie zdecydowało o zaadaptowaniu go przez RzymianLionel Casson: Starożytni żeglarze basenu Morza Śródziemnego. Warszawa: Państwowe Wyd. Iskry, 1965, s. 219, 234.. Na obecność liburn już w połowie I wieku p.n.e. wskazują Lukan (Farsalia III, 529-536) i Cezar (O wojnie domowej III 5, 9), a Horacy w 31 p.n.e. poświadcza je (Epody I,1) wśród okrętów OktawianaPaul Gauckler: Liburna ou liburnica (navis). W: Charles Daremberg, Edmond Saglio: Dictionnaire des antiquités grecques et romaines d'après les textes et les monuments. T. III/2. Paris: Hachette, 1904, s. 1238-1239..