„Mini–Transat” od samego początku był swoistym poligonem doświadczalnym dla projektantów jak i budowniczych jachtów. W historii zapisał się między innymi „s/y Spanielek” Kuby Jaworskiego, w którym po raz pierwszy zastosowano dwie płetwy sterowe, oryginalne ożaglowanie bez tradycyjnego grota natomiast z dwiema rolowanymi genuami, rozpinanymi na teleskopowych spinakerbomach przy wiatrach pełnych. Technologiczna nowinką w tamtych czasach był również sam kadłub wykonany z laminatu kevlarowego (1977).
Innymi nowinkami wprowadzonymi do żeglarstwa regatowego przez „Mini” są również: grot o bardzo dużej strzałce liku tylnego oraz listwami wzdłuż całej jego szerokości, kadłub z wodnicą równą długości całkowitej jachtu, kil z zawieszoną na jego końcu bulbą (AMERICAN EXPRESS regaty 1979); dodatkowy balast wodny po 200 l na każdą burtę; poszerzenie jachtów regatowych, dla „Mini” jest to 3 m (zwiększa to ramie działania balastu wodnego); miecz dziobowy (ORLEANS PAINSOL); olinowanie z kevlaru (1983); maszt węglowy oraz kadłub z kompozytów epoksydowo węgłowych (AQUITAIN); uchylna płetwa balastowa (1991).