Jerzy Aleksander Popiełuszko, wcześniej Alfons PopiełuszkoImię zmienił 13 maja 1971. (ur. 14 wrześniaDatę tę podaje matka Jerzego Popiełuszki. Widnieje ona także w akcie chrztu. Błędnie podawana jest data 23 września. 1947 w Okopach, zm. 19 października 1984 we Włocławku) – polski duchowny rzymskokatolicki, tercjarz franciszkański, kapelan warszawskiej „Solidarności”, obrońca praw człowieka w PRL, zamordowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, błogosławiony i męczennik Kościoła katolickiego. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego.
Jego droga kapłańska nabrała szczególnego znaczenia po sierpniu 1980 roku, kiedy to z polecenia prymasa Stefana Wyszyńskiego trafił do strajkujących robotników Huty Warszawa. Od tego momentu nierozerwalnie związał swoje życie ze światem pracy, stając się duchowym przewodnikiem prześladowanych. Po wprowadzeniu stanu wojennego zainicjował w kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu słynne „Msze za Ojczyznę”. Kazania księdza Jerzego, nasycone przesłaniem miłości i przebaczenia, a jednocześnie odważnie diagnozujące sytuację polityczną kraju, przyciągały dziesiątki tysięcy ludzi z całej Polski. Głoszona przez niego zasada „Zło dobrem zwyciężaj”, zaczerpnięta z Listów św. Pawła, stała się mottem całego ruchu „Solidarność” i formą bezkrwawej walki o godność ludzką w systemie totalitarnymA.